ข้ามไปยังเนื้อหา

[ Ep. 3 ] Wipanan Tanthanasarn @World Vision Foundation of Thailand

ภาคภาษาไทยอยู่ด้านล่าง

“What really matters?” 

A question that echoed…

 

It’s not the destination, but the journey that matters most…this probably says a lot about the recent experience I’ve gained. 

The Saphan Siang campaign and the World Vision Foundation of Thailand (WVFT) have truly given me a once-in-a-life-time opportunity. It was a great experience from the first day to the last of my journey, and up until today.

Having joined the ETIP (End Trafficking In Person) team at WVFT, I gained so much experience I couldn’t have in a classroom environment, the experience that not everyone are able to treasure. Apart from office work in Bangkok, I had various opportunities to join the team in field visits to border provinces and meet a number of young people in these areas.

You just won’t believe that children in these areas are more apt than city children. They speak several languages and have better life and leadership skills. Their confidence is also second to none. Usually, WVFT engages these young people in skill-building workshops with the goal of training these young men and women to be self-reliant and be able to prevent themselves from trafficking industry.

Interacting with these children and youth, I have also learned many facts about migrant workers…

There are also many myth surrounding them, namely, migrant workers take local jobs, spread diseases and commit crimes. These perceptions are flawed. Why? If you really consider these things – firstly of all, without migrant workers such as those from Myanmar, there won’t be enough local labour to fill up certain job sectors including fishing industry, agriculture and factory work; second of all, a sick person usually doesn’t travel across his or her country border all the way to another foreign country; and lastly, from my visit to Ranong, I have learned that migrant workers are generally afraid of the local population due to their vulnerable situations. Quarrels usually occur among themselves.

…are we on the same page now?

The last field trip I was able to join WVFT was the trip to Sangkhla Buri District of Kanchanaburi. We were there to provide a training on human trafficking to local children and youth (who, as noted, confident, crazy (in a positive way) and inquisitive). There were also all sort of entertainment activities – be it singing,  acting, dancing and prizes giving – to attract other participants. Many migrants were “escorted” by these young kids whose language skills are to be rewarded.

I thought this trip was an epitome of happy coexistence of Thais and Mon people of Myanmar along the border, where tolerance and creativity were seen instead of prejudices and fear. 

Being a “city girl” who hardly knew anything about migrant workers, I salut WVFT and ETIP team for the eye-opening experiences, and, of course, Saphan Siang for making all this wonderful things happen!

 

…This is one of the most important journeys of my life

and, surely, it was not an end – it is only a new beginning

Thanks to all who have supported me along this journey. 🙂

#Will come back for more! 

 

 Read previous episodes: Ep. 1 | Ep. 2

Wipanan Tanthanasarn

“ความสำคัญ”

ประโยคหนึ่งดังขึ้นในสมอง…

ความสำคัญไม่ได้อยู่ที่จุดหมายปลายทาง หากแต่อยู่ในระหว่างการเดินทาง…และมันคือภาพสะท้อนของประสบการณ์ที่ฉันได้รับ

นับจากการเริ่มต้นทำงานวันแรกถึงวันสุดท้าย และจนกระทั่งวันนี้ โครงการสะพานเสียงและมูลนิธิศุภนิมิตแห่งประเทศไทยได้มอบโอกาสที่ดีครั้งหนึ่งในชีวิตให้กับฉัน จากการทำงานอาสาสมัครร่วมกับพี่ๆ โครงการ ETIP (End Trafficking In Person), World Vision Foundation of Thailand ฉันได้รับประสบการณ์ต่างๆ มากมาย ซึ่งแน่นอนว่าหาไม่ได้จากในห้องเรียน และไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนจะได้รับ

นอกเหนือไปจากงานเอกสารและงานออฟฟิศ ฉันได้โอกาสลงพื้นที่ทุกเดือน เดินทางไปหลายพื้นที่ หลายจังหวัด รวมถึงพื้นที่ขอบชายแดนไทย-พม่า เนื่องจากงานของมูลนิธิศุภนิมิตเน้นไปที่เด็กและเยาวชน ฉันจึงได้มีโอกาสพบเจอเยาวชนจากพื้นที่ชายขอบเหล่านี้

เชื่อไหมคะ…เด็กๆ กลุ่มนี้หลายคนมีศักยภาพมากกว่าเด็กในเมืองกรุงเสียอีก บางคนพูดได้สองถึงสามภาษา มีทักษะชีวิต ความเป็นผู้นำ และความกล้าแสดงออกชนิดที่เด็กในเมืองใหญ่ๆ อาจต้องอาย ศุภนิมิตนำเด็กและเยาวชนเหล่านี้มาอบรม ฝึกทักษะ เพื่อเป็นประโยชน์ต่อตัวพวกเขาเอง และเป็นการป้องกันไม่ให้พวกเขาต้องเข้าไปอยู่ในเครือข่ายการค้ามนุษย์

ฉันได้มีส่วนร่วมทำงานกับเด็กและเยาวชนในพื้นที่ต่างๆ ซึ่งระหว่างการสัมภาษณ์คนในพื้นที่นั้น ฉันได้รับข้อมูลเกี่ยวกับแรงงานข้ามชาติอันน่าสนใจ

เช่น สถานการณ์ระหว่างคนไทยกับคนพม่า และความเชื่อผิดๆ เกี่ยวกับแรงงานข้ามชาติ – ทั้งเรื่องที่พวกเขาเข้ามาแย่งงานคนไทยก็ดี เป็นแหล่งแพร่เชื้อโรคร้ายก็ดี หรือกระทั่งการก่ออาชญากรรม ซึ่งทั้งหมดนั้น ถ้าจะให้แจกแจงก็คงประมาณว่า ประการแรก – ลองคิดดูว่าถ้าไม่มีแรงงานข้ามชาติเหล่านี้ งานหลายภาคส่วนโดยเฉพาะอุตสาหกรรมประมงและโรงงาน…จะมีแรงงานไทยเพียงพอรองรับหรือ? ประการสอง – คนที่เขาเป็นโรคติดต่อร้ายแรง อาการหนัก ใครเขาจะมีแรงเดินทางข้ามภูเขา ข้ามทะเลมาทำงานต่างบ้านต่างเมือง? และประการสุดท้าย – จากตัวอย่างที่จ.ระนอง แรงงานพม่าที่นั่นกลัวคนไทยค่ะ…ชนิดที่ว่าถ้าจะมีเรื่อง พวกเขาก็แทงกันเอง ไม่มายุ่งกับคนไทยหรอก

…เข้าใจตรงกันนะ?

ภารกิจสุดท้ายที่ลงพื้นที่กับศุภนิมิตคือการทำงานร่วมกับเด็กและเยาวชนพื้นที่สังขละบุรี คือการร่วมรณรงค์ให้แก่แรงงานข้ามชาติเพื่อป้องกันปัญหาการค้ามนุษย์ น้องๆ ที่สังขละทั้งกล้า (แสดงออก) และบ้า (อย่างสร้างสรรค์) พวกเขาทั้งร้อง ทั้งเต้น เล่นละคร แจกของรางวัล เพื่อเชิญชวนแรงงานให้เข้ามาที่ซุ้มจัดแสดง ซึ่งแน่นอนว่าเราดึงดูดลูกค้า (?) เข้ามาล้นหลาม น้องหลายคนพูดได้ทั้งมอญ ทั้งพม่า พวกเขาจึงสื่อสารกับแรงงานข้ามชาติได้อย่างมีประสิทธิภาพ…

ที่สำคัญ ฉันคิดว่านี่เป็นภาพสะท้อนของความสัมพันธ์อันดีระหว่างคนไทย คนมอญ และคนพม่า – ผู้คนที่ตามขอบชายแดนเขาอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข สร้างสรรค์ และเอื้อประโยชน์ต่อกัน

จากเด็กเมืองกรุงที่แทบไม่รู้เรื่องอะไรเลย ผ่านประสบการณ์การทำงานอาสาสมัคร ผ่านการพบเจอผู้คน และผ่านการเดินทาง ทั้งหมดนี้ต้องขอขอบคุณ World Vision Foundation of Thailand พี่ๆ โครงการ ETIP ทุกคนซึ่งเป็นโฮสที่น่ารักมากกก (นันจะคิดถึงนะ จุ๊บๆ) และแน่นอน… #สะพานเสียง

…นี่คือการเดินทางครั้งสำคัญครั้งหนึ่งในชีวิต

และแน่นอนว่ามันไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น

ขอบคุณทุกท่านที่ให้การสนับสนุน 🙂

#เดี๋ยวกลับมาว่ากันต่อ

อ่านบทความก่อนหน้านี้: Ep. 1 | Ep. 2

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Google Translation

%d bloggers like this: