Skip to content

[Ep.1] Duangduean Thiamkhoksung @Stella Maris Seafarers Center

ภาษาไทยอยู่ด้านล่าง

10846044_807645765995361_5521907880835626045_n

A new journey is about to begin again!

In the fading afternoon light, a sound of an email notification came from my phone. When I opened the message, it seemed like something exciting happened from the beginning. The Saphan Siang coordinator informed me that he could not contact Khun Suchart, a coordinator of Baan Suksan (also known as Stella Maris Seafarers Center), an organization that we are supposed to work with. To locate the coordinator, we only had an address and a map to guide us. It may seem to be an easy task for someone who lives in Songkhla, but having not heard of this organization before made it quite difficult for us.

I had another colleague who joined me on my journey and we both traveled using a motorcycle. On the afternoon of 27 January 2015, we set out to find Baan Suksan by relying on the GPS in our phones. And of course the GPS got us lost in Songkhla for a long while, before we finally found Khun Suchart at Baan Suksan. We received a warm welcome from the staffs there, and we knew immediately that we will have no problems working with them. We discussed with Khun Suchart about the background of the organization, including the things that we will be working on; this includes administrative matters, work in the hospital, and in the forest!

I was especially excited about this as I have always wanted to work in the forest. Exploring the forest and providing assistance to migrants living in the border provinces on health related issues and malaria is a risky, not to mention dangerous, job. However, we insisted on doing it and the staffs were kind enough to let us tag along whenever they had to go into the field. Khun Suchart told us that his organization has one other mission which is to protect the rights of migrant workers abused by their employers; this, to me, was another challenge.

Our first meeting with the coordinator allowed us to learn about the organization and what it does. Although it is not yet clear to us, but having the opportunity to have hands-on experience and to actually be in the situation has given us a better understanding of it all and that we will continue to learn about this.

11002859_10203371988771533_1192331177_o

Let’s rewind to the Orientation Day…

We arrived at Hat Yai International airport very early to avoid the traffic. We didn’t worry about our trip from Hat Yai to Bangkok as we are used to flying. Also, it was not difficult to find our way to the hotel either because I used to go to that area often. As soon as we checked-in, we found out that other Saphan Siang Youth Ambassadors were already there. Were we the last ones to arrive?

I was very excited and happy to meet the 20 Saphan Siang Youth Ambassadors, the Saphan Siang coordinators, as well as the supporting organizations for the first time, not to mention excited to set foot in the UN. I believe the 20 Saphan Siang Youth Ambassadors also felt the same. This could be fate; it was our goals and aspirations that brought us here together to do volunteer work. Throughout the 2 days of orientation, we exchanged ideas and opinions; asked questions; and learned about migrant workers, the Saphan Siang Youth Ambassador program, the Youth Ambassador’s roles and responsibilities, as well as what we will be doing. I’m sure there will be many stories to tell from the work I’ll be doing as a part of this program.

Read Duangduang’s intro HERE!

XxxxxxxxxxX

10968470_807656742660930_1523797857051854251_n

เรื่องราวของการเดินทางกำลังจะเริ่มขึ้นอีกครั้ง

แสงแดดยามบ่ายเริ่มจางหาย เสียงแจ้งเตือนจาก e-mail ดังขึ้นจากโทรศัพท์ เมื่อเปิดอ่านข้อความใน e-mail เหมือนเรื่องตื่นเต้นจะเกิดขึ้นตั้งแต่เริ่มต้น เมื่อพี่ผู้ประสานงานโครงการสะพานเสียงแจ้งว่าไม่สามารถติดต่อพี่สุชาติ ผู้ประสานงานบ้านสุขสันต์ (ศูนย์อภิบาลผู้เดินทางทะเล ) ได้ ซึ่งเป็นองค์กรที่เราต้องร่วมงานด้วย การพบผู้ประสานครั้งแรกของพวกเรามีเพียงที่อยู่ และแผ่นที่เท่านั้น อาจดูเป็นเรื่องไม่ยากนักสำหรับคนที่อยู่ในจังหวัดสงขลาอยู่แล้ว แต่ก็นั่นแหละเราไม่เคยได้ยินชื่อหน่วยงานนี้เลย

เมื่อรู้ว่ามีเพื่อนอีกคนร่วมทำงานกับเราด้วยจึงนัดหมายการเดินทางโดยเราทั้งสองจะเดินทางไปพร้อมกันด้วยรถจักรยายนต์ส่วนตัว ในวันที่ 27 มกราคม ช่วงบ่ายๆพวกเราออกตามหาบ้านสุขสันต์ โดยอาศัยพิกัดการนำทางของ GPS ในโทรศัพท์ และแน่นอนที่สุด GPS ก็พาเราทั้งสองหลงสงขลาอยู่นาน จนในที่สุดพวกเราก็ได้พบกับพี่สุชาติที่บ้านสุขสันต์ค่ะ พี่ๆที่บ้านสุขสันต์ให้การต้อนรับและเป็นกันเองมากๆ ทำให้พวกเราไม่ค่อยกังวลในการร่วมงาน พวกเราคุยกับพี่สุชาติถึงที่มาขององค์กรรวมถึงรายละเอียดและงานที่เราต้องทำร่วมกับองค์กรด้วย มีงานออฟฟิศ งานในโรงพยาบาล งานในป่า ซึ่งงานในป่าทำเอาตื่นเต้นมากค่ะ อยากทำมาก!

การเดินป่าสำรวจและช่วยเหลือแรงงานข้ามชาติที่อยู่ตามจังหวัดชายแดนในด้านของสุขภาพและโรคไข้มาลาเรีย ซึ่งงานแบบนี้ถือเป็นงานที่ค่อนข้างเสี่ยงและอันตราย แต่พวกเราก็ยังยืนยันว่าอยากทำค่ะ และพี่เขาก็อนุญาตให้คิดตามไปด้วยเมื่อมีงานลงพื้นที่ในป่า พี่สุชาติเล่าว่างานอีกงานหนึ่งขององค์กรคือ การเรียกร้องสิทธิให้กับแรงงานข้ามชาติที่โดนนายจ้างเอาเปรียบ (โกงค่าแรง) นี่ก็เป็นงานหนึ่งที่ท้าทายความสามารถอยู่เช่นกัน

การนัดพบกับผู้ประสานงานครั้งแรก ทำให้เราได้รู้รายละเอียดและกาทำงานขององค์กร ถึงแม้จะยังเห็นภาพไม่ชัดเจนเท่าไรนัก แต่การได้ลงมือทำงานจริงๆ เจอสถานการณ์ต่างๆจริงๆ นั่นคือภาพที่ชัดเจนที่พวกเราจะได้เจอต่อจากนี้ และแต่นี่ก็คือสิ่งที่เราต้องเรียนรู้กันต่อไป

11006210_10203371965770958_1609895615_n

กลับไปยังวันปฐมนิเทศกันต่อ…

สวัสดีวันเดินทางพวกเราไปสนามบินหาดใหญ่ก่อนเวลานานมาก เพราะกลัวรถจะติดและไปไม่ทันขึ้นเครื่อง สำหรับการเดินทางจากหาดใหญ่ – กรุงเทพฯ ถือว่าไม่มีอะไรน่ากังวลสำหรับเรา เพราะคุ้นเคยกับการเดินทางอยู่แล้ว และสำหรับการเดินทางไปที่พัก ก็ถือว่าไม่ยากมากนักเพราะส่วนตัวแล้วไปแถวนั้นบ่อย เลยค่อนข้างง่าย ถึงที่พักแล้วเซ็นชื่อรับกุญแจห้อง ปรากฏว่าเพื่อนๆเดินทางมาถึงก่อนเราอีก นี่เรามาถึงคนสุดท้ายรึป่าวนะ ยังแอบคิดในใจ

การพบกันครั้งแรกของยุวทูตสะพานเสียงทั้ง 20 คน และผู้ประสานงานโครงการรวมถึงองค์กรสนับสนุน วันแรก ครั้งแรกที่ได้ย่างก้าวเข้าตึก UN ความรู้สึกมีทั้งตื่นเต้นทั้งดีใจปะปนกันไปหมด และเชื่อว่ายุวฑูตทั้ง 20 คน คงมีความรู้สึกคล้ายกันๆ และอีกความรู้สึกหนึ่งที่เกิดขึ้นคือ นี่อาจเป็นเรื่องของพรหมลิขิตหรือไม่ก็ความตั้งใจและอุดมการณ์ที่เหมือนกันของพวกเราทั้ง 20 คนซึ่งมาจากคนละที่คนละภาคกันได้มาพบกัน รู้จักกันและเป็นเพื่อนกัน ได้ร่วมทำงานอาสาไปด้วยกัน ตลอดระยะเวลา 2 วัน ที่ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ ร่วมคิดร่วมแสดงความคิดเห็น ซักถามในข้อสงสัยต่างๆ และความรู้ความเข้าใจในเรื่องราวต่างๆเกี่ยวกับแรงงานข้ามชาติ รวมถึงที่มาของโครงการสะพานเสียง และบทบาทหน้าที่ของยุวทูตที่จะได้ทำต่อจากนี้ นับจากวันนี้กับการทำงานจริง คงมีเรื่องราวมากมายจากการทำงานมาบอกเล่าให้ได้รับรู้ไปด้วยกันอีกมากมาย

11012255_773316539419630_693258703_n

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Google Translation

%d bloggers like this: