Skip to content

[Ep.1] Nichapart Boonwej @TACDB

ภาษาไทยอยู่ด้านล่าง

I must thank a friend who shared the Youth Ambassador application with me. I would have easily missed out this unique opportunity…really!

Being able to work with migrant workers is one of my greatest dreams despite feeling underprepared due to a lack of experience. With the excitement of being told I was selected one of the Youth Ambassadors came fear – will I manage it? Will I be able to contribute to the organisation and migrant workers in a meaningful way?

I was relieved to know that the Orientation Training was there for a season. I met other youth leaders from all parts of Thailand – those with the same interest and passion to help improve the life of migrant workers. Being able to converse with others boosted my confidence – the confidence to make the society see, hear and learn about this too-often ignored issue with the right understanding.

10352338_807645892662015_1433250998917044985_n

I’m sure if you had to live and work in a foreign country and encountered unfamiliar people, language, and culture, you would appreciate any help from the local people. The same is true for migrant workers in Thailand, who need empathy and someone who will help make them feel at ease. 

Being part of the Youth Ambassador programme, I have been working with the Thai Action for Democracy in Burma (TACDB) at its learning centre whose students are mostly from Myanmar. The centre offers Thai and English language classes as well as basic computer skills to migrant workers so that they will able to live and work in the country more comfortably. I have a colleague who has proven himself to be very helpful. Terng’s ability to speak Myanmar allows him to work comfortably. His interest in ethnic minorities is also second to none. Being able to work with him also allows me to learn more about various ethnic groups in Thailand. Processed with VSCOcam with a5 preset

All the staffs at the foundation – P’Wei, P’Porn and P’Kai – have been very helpful to me. They often give me little anecdotes from the perspective of those who’ve been part of the organisation of a long time. P’Wei particularly likes to share with me stories from his homeland Myanmar.

On the first day of work, I was assigned to teach Level 3 of Thai language class as an immediate substitute for a previous teacher who had to leave the office. I was early at the office hoping to receive advice and words of wisdom from the staffs. Little did I know, I was left to fight my own battle. P’Porn didn’t say much, only to make me loosen up myself. She handed a pile of teaching materials and off I went! Students in uniform started to flood the room, and there I was – a teacher (in my own university uniform). I realised it was the best way I could have learned how to teach. 

What I was most impressed with from the first day was the fact that all the students paid great deal of attention to my teaching. From consonants and building sentences to vocabulary and pronunciation, they would ask me as soon as they have any question. One student said to me, “Can you just teach me to read all the words so I can speak the language quickly?” So, I decided to covere a fair amount of material that day – something like 50 words!
whatevea
It was tiring – I didn’t know teaching would be this draining. But as soon as I hear the students say “Thank you teacher!” every time we finished the session, I think it’s paid off!

Thanks for choosing me – thanks for helping me along this journey!

Read Nina’s Intro HERE!

XxxxxxxxxX

ต้องขอบคุณเพื่อนคนหนึ่งที่แชร์โพสใบสมัครโครงการมาให้ ไม่อย่างนั้นฉันคงพลาดโอกาสเข้าร่วมโครงการที่น่าสนใจและเป็นตัวเองมากที่สุดแบบนี้

สำหรับฉันการทำงานร่วมกับแรงงานข้ามชาติถือเป็นหนึ่งในความต้องการสูงสุดหลังเรียนจบทั้งที่ในใจก็กลัวอยู่ไม่น้อยเพราะไม่เคยมีประสบการณ์ เข้าไปสัมผัสหรือเรียนรู้กับพวกเขาโดยตรงมาก่อน

หลังทราบว่าตนเองได้รับคัดเลือกเป็นหนึ่งในยุวทูต สิ่งที่มาพร้อมกับความชื่นชมยินดี คือความกลัว จะทำได้รึเปล่า? ความรู้ที่มีอยู่จะสามารถช่วยเหลือองค์กรและแรงงานได้จริงหรือ?

แต่ก็โล่งอกเมื่อได้รับข้อมูลเกี่ยวกับการปฐมนิเทศโครงการ ที่ทำให้เรารับทราบข้อมูลรายละเอียดการทำงานร่วมกับแรงงานข้ามชาติอย่างถูกต้อง

ณ วันปฐมนิเทศโครงการ ฉันได้พบยุวทูตอีกหลายคนจากทั่วทุกภูมิภาคของประเทศ คนที่มีความสนใจ และมีความต้องการที่จะช่วยเหลือแรงงานข้ามชาติเหมือนกัน การได้พูดคุยกับเพื่อนยุวทูตและรุ่นพี่ ทำให้ฉันมั่นใจมากขึ้น ว่าพลังเล็กๆในวันนี้ของเรา จะสามารถทำให้สังคมได้เห็น ได้ยิน ได้รู้สึก เกี่ยวกับความเข้าใจที่ถูกต้องมากยิ่งขึ้นเกี่ยวกับแรงงานข้ามชาติ และประเด็นด้านแรงงานข้ามชาติที่มักถูกสังคมมองข้าม กลับกลายเป็นประเด็นสำคัญที่ทางสหประชาชาติให้ความสนใจเป็นอย่างมาก

Processed with VSCOcam with a6 preset

หากเราเป็นคนหนึ่งที่ต้องเดินทางไปทำงาน ณ ต่างประเทศ บรรยากาศ ผู้คน วัฒนธรรมที่แตกต่างจากบ้านเกิดเมืองนอน เราคงรู้สึกเข้าอกเข้าใจพวกเขามากขึ้น และพร้อมที่จะช่วยเหลือในทุกๆด้าน เพื่อไม่ให้ความรู้สึกโดดเดี่ยว แปลกแยก เข้ามาทำลายความตั้งใจและชีวิตของมนุษย์คนหนึ่งที่สมควรได้รับสิทธิเสรีภาพเหมือนกับพวกเราทุกคน

ด้านการทำงาน : ฉันมีเพื่อนร่วมงานที่เจ๋งที่สุดและเป็นประโยชน์ที่สุด พี่เติ้ง ที่สามารถพูดและเขียนภาษาพม่าได้ ซึ่งทำให้การทำงานของเราราบรื่นมากยิ่งขึ้น นอกจากนี้ ความสนใจด้านชาติพันธ์ของพี่เติ้งก็ไม่เป็นรองใคร การที่ได้ทำงานร่วมกับพี่เติ้ง ทำให้ฉันได้รับความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับประเด็นด้านชนชาติมากขึ้น

ส่วนองค์กรที่ฉันได้มีโอกาสเข้าไปร่วมช่วยเหลืองาน คือ TACDB หรือ Thai Action Committee for Democracy in Burma ซึ่งเป็นศูนย์การศึกษาสำหรับแรงงานข้ามชาติ ส่วนใหญ่เป็นเชื้อสายพม่า ในการสอนภาษาไทย อังกฤษ และคอมพิวเตอร์ เพื่อช่วยให้แรงงานข้ามชาติสามารถทำความเข้าใจ และใช้ชีวิตประจำวันในประเทศไทยได้มากขึ้น

พี่ๆจากมูลนิธิ พี่เวย์ พี่พร และพี่ไก่ เป็นกันเองและให้ความช่วยเหลือฉันเป็นอย่างดี ไม่เพียงเท่านั้น เขายังช่วยอธิบายเรื่องต่างๆในฐานะคนที่ร่วมทำงานและช่วยเหลือแรงงานมาเป็นเวลานาน โดยเฉพาะพี่เวย์ ที่มักมีเรื่องเล่าจากอีกฝั่งหนึ่งมาเล่าให้ฟังเป็นวิทยาทานเสมอ ในฐานะคนพื้นเพเดิมProcessed with VSCOcam with a4 preset

วันแรกของการทำงาน พี่พรได้โทรบอกฉันล่วงหน้าว่าจะต้องช่วยสอนนักเรียนภาษาไทย level 3 เนื่องจากครูที่ประจำอยู่เกิดลากะทันหัน ฉันไปที่ศูนย์การเรียนรู้ล่วงหน้า หวังว่าจะได้คำแนะนำด้านการสอนหรือการรับมือเด็กจากพี่ๆ แต่กลับกลายเป็นว่า ครูที่ดีที่สุดที่จะสอนได้ก็คือตัวฉันเอง พี่พรไม่พูดอะไรมากไปกว่าการทำตัวให้สบายๆ และยื่นหนังสือเรียนให้ ฉันพยายามลดความตื่นเต้นขณะเดินขึ้นไปที่ห้อง นักเรียนค่อยๆทยอยเดินเข้ามา ทุกคนสวมชุดนักศึกษา ทำให้คุณครู(ตัวฉัน) และนักเรียนในวันนี้ อยู่ในเครื่องแบบเดียวกัน

สิ่งหนึ่งที่ฉันประทับใจมากที่สุดในการสอนวันแรก คือ ความตั้งใจของนักเรียน ฉันค่อยๆสอนเรื่องตัวสะกด และการแต่งประโยคจากคำ ทุกคนตั้งใจจด และถามเมื่อสับสนกับคำที่ใช้ในชีวิตประจำวัน เมื่อถึงเวลาที่ต้องฝึกอ่านออกเสียง นักเรียนคนหนึ่งบอกฉันว่า คุณครูช่วยสอนอ่านทุกคำเลยได้ไหม เขาอยากอ่านภาษาไทยเป็นเร็วๆ วันนั้นฉันจึงสอนนักเรียนภาษาไทย level 3 อ่านคำตัวสะกดในมาตราแม่ กน ไปเกือบ 5 หน้า รวมแล้วมากกว่า 50 คำที่อยู่ในนั้น

เหนื่อยจนเจ็บคอ ไม่เคยรู้สึกว่าการสอนภาษาไทยจะเหนื่อยได้ขนาดนี้

แต่พอเรียนเสร็จแล้วนักเรียนทุกคนพูดว่า “ขอบคุณค่ะ/ครับ คุณครู” ฉันก็เชื่อว่าความเหนื่อยในวันนี้มันคุ้มค่า

Processed with VSCOcam with a4 preset

ขอบคุณโครงการที่เลือกฉัน ขอบคุณสำหรับข้อมูลและการช่วยเหลืออย่างดีเยี่ยมมาโดยตลอด

 

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Google Translation

%d bloggers like this: