Skip to content

[Ep.2] Duangduean Thiamkhoksung @Stella Maris Seafarers Center

Read in English below

หลังจากการพบกันของยุวทูตสะพานเสียงครั้งนั้น เรื่องราวการเดินทางครั้งใหม่ล่าสุดกำลังกลับมา มันเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งหลังจากการประชุมเมื่อปลายเดือนมกราคมที่ผ่านมา และวันนี้กับบทบาทของยุวฑูตสะพานเสียงอย่างเต็มตัว

การรอคอยที่จะได้ร่วมงานกับศูนย์อภิบาลผู้เดินทางทะเล (บ้านสุขสันต์) ตลอดเกือบหนึ่งเดือนที่ต้องเว้นว่างจากการทำงานและรอโครงการใหม่ขององค์กรคลอดออกมา แต่ถึงแม้การทำงานในเดือนกุมภาพันธ์นั้นฉันยังไม่ได้เริ่มทำงานอย่างเต็มที่ ฉันติดตามข่าวการทำโครงการขององค์กรตลอด และการอคอยของฉันก็สิ้นสุดลง

วันแรกที่ฉันได้เข้าร่วมประชุมพูดคุยกับพี่ๆที่ทำงานอยู่ที่บ้านสุขสันต์ จังหวัดสงขลา แห่งนี้ ฉันได้มีโอกาสรู้จักพี่ๆที่องค์กรมากขึ้น พี่อ้อและพี่เบ็นซ์ ได้ประชุมและบอกเล่าเรื่องราวของงานที่พวกเขาจะต้องทำ และงานที่ฉันจะได้มีโอกาสร่วมทำงานกับพวกเขาด้วย การทำงานขององค์กรนี้จะทำงานด้านสุขภาพและอนามัย การลงพื้นที่สำรวจคัดกรองและให้ความรู้เกี่ยวกับวัณโรค โรคเอดส์ รวมถึงไข้มาลาเรียด้วย ซึ่งแน่นอนว่าองค์กรนี้เน้นทำงานกับแรงงานข้ามชาติ1426761815873

ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์-เดือนมีนาคม ฉันได้ทำงานร่วมกับกับบ้านสุขสันต์ในทุกๆด้าน ทั้งการประชุมแบ่งงานในออฟฟิศและการลงพื้นที่เพื่อสัมผัสถึงเป็นจริง ทั้งในเรือประมง หรือการจัดกิจกรรมและให้ความรู้ด้านวัณโรคและกิจกรรมสันทนาในโรงพยาบาล มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้น ทุกเรื่องราวล้วนแต่มีความน่าสนใจที่แตกต่างกันไป และความประทับใจล้วนแตกต่างกันออกไปด้วย แต่เรื่องราวหนึ่งที่ฉันรู้สึกประทับใจมากๆคือ เหตุการณ์การลงพื้นที่ครั้งแรกกับบ้านสุขสันต์ ฉันได้เห็นได้รู้ในสิ่งที่ไม่เคยได้รับรู้มาก่อน

ประทับใจวันแรกของการลงพื้นที่จริง

สะพานไม้เล็กๆ ที่วางพาดระหว่างฝั่งและเรือประมงพอที่จะให้ฉันได้เดินข้ามไปได้เรื่องราวความตื่นเต้นเกิดขึ้นตั้งแต่เห็นแผ่นไม้เล็กๆแผ่นนี้

1426939249270

ฉันมีโอกาสได้ลงพื้นที่จริงอยู่บ้าง ถึงแม้จะได้ได้บ่อยครั้งมากนัก แต่ก็มีเรื่องราวให้ประทับใจทุกครั้งที่ได้ออกนอกพื้นที่ โดยเฉพาะการลงพื้นที่ครั้งแรกในบทบาทของยุวทูตสะพานเสียง ฉันใช้เวลาเกือบทั้งวันอยู่บนเรือประมงที่ท่าเรือแหลมพระราม จังหวัดสงขลา เรือประมงที่มีแรงงานข้ามชาติทำงานอยู่ ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนว่าถึงแม้ว่าฉันจะเคยเห็นแรงงานข้ามชาติที่อยู่ตามเรือประมงอยู่บ่อยครั้ง แต่ก็ไม่เคยได้เข้าไปสัมผัสพวกเขาใกล้ชิดขนาดนี้มาก่อน นี่ถือเป็นครั้งแรกของฉัน ครั้งแรกที่จะได้ลงไปอยู่ในเรือประมงขนาดใหญ่ ครั้งแรกที่ได้อยู่ท่ามกลางแรงงานประมงข้ามชาติจำนวนมาก แรงงานข้ามชาติที่หลายๆคนต่างกล่าวหาและพูดถึงพวกเขาในทางที่ไม่ดีมากนัก และวันนี้ฉันจะได้สัมผัสตัวตนอีกด้านที่หลายคนไม่เคยมองเห็น

1426939091324

ฉันและพี่ๆจากบ้านสุขสันต์ ลงไปในเรือเพื่อสำรวจคัดกรองให้ความรู้เกี่ยวกับโรคเอดส์และวัณโรคให้กับแรงงานประมงข้ามชาติชาวเมียนม่าและกัมพูชา ซึ่งอุปสรรคต่อการพูดคุยระหว่างฉันและแรงงานข้ามชาติก็คงจะเป็นเรื่องของภาษา เนื่องจากส่วนใหญ่ของแรงงานที่นี่พูดภาษาไทยไม่ได้ และฟังภาษาไทยไม่เข้าใจ แต่นั่นก็คงไม่ใช่ปัญหาใหญ่มานัก เนื่องจากพี่ๆจากบ้านสุขสันต์ที่เป็นล่ามคอยช่วยฉันอยู่ เรียกว่าตื่นเต้นและท้าทายในเวลาเดียวกันC360_2015-03-21-14-31-53-552

วันนี้ฉันเห็นอะไรเยอะมาก ภาพหนึ่งที่ฉันเห็นคือตอนที่พวกเขากำลังจะกินข้าว (ขอใช้ภาษาธรรมดา ) พวกเขามีข้าวและกับข้าวหม้อใหญ่อีก 1 หม้อ มีจาน/ชาม คนละ 1 ใบ ภาพที่ฉันเห็นจากนั้นคือพวกเขาตักข้าวและราดแกงจนล้นจาน ฉันเลยแอบคิดว่าพวกเขาคงจะหิวมากสินะ แต่พอได้เห็นตอนพวกเขานั่งกินกันแล้ว ดูคล้ายกับคนที่ไม่มีความสุขกับการกินเอาซะเลย

นอกจากนี้ ฉันมีโอกาสได้พูดคุยและเก็บข้อมูลกับแรงงานงานข้ามชาติคนหนึ่งซึ่งมีอายุเพียง 17 ปีเท่านั้น เด็กวัยรุ่นคนหนึ่งที่ชีวิตของเขาต้องมาทำงานอยู่ในเรือ โลกกว้างๆของเขามีเพียงแค่ท้องทะเล ทั้งที่ชีวิตของเขาในขณะนี้คือวัยรุ่น สิ่งหนึ่งที่ฉันคิดในขณะนั้น… ชีวิตของวัยรุ่นหลายๆคนในขณะที่อายุเท่านี้ คงจะสนุกสนานกับการใช้ชีวิตในแบบวัยรุ่น มีครอบครัว เรียน เที่ยว เล่น ใช้ชีวิตในแบบที่วัยรุ่นเขาทำกัน

ฉันมักบอกเล่าเรื่องราวที่ฉันได้ไปพบเจอจากการทำงานกับแรงงานข้ามชาติ ให้กับเพื่อนและคนรอบข้างของฉันฟังเสมอ และบ่อยครั้งที่ฉันได้ยินคำถามจากพวกเขา “ มันไม่เสี่ยงไปหรอที่ไปทำงานกับคนพวกนั้น”  ไม่รู้สิ… “บางครั้งก็คงต้องลองเสี่ยงดูบ้าง ลองทำอะไรที่มันท้าทายดูบ้าง เพื่อให้มองเห็นอะไรได้กว้างขึ้น มันอาจจะทำให้เราเข้าใจและเห็นสิ่งเป็นสิ่งที่มันสวยงามก็ภาพในจินตนาการของเราก็ได้และมันก็อาจจะทำให้เรายอมรับในความแตกต่างก็ได้ เป็นวัยรุ่นทั้งทีลองทำอะไรใหม่ๆบ้าง ทำเพื่อคนอื่นบ้าง เปิดใจเปิดโลกให้กว้างขึ้นบ้าง ใช้ชีวิตวัยรุ่นให้มันคุ้มค่า”

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามและอ่านเรื่องราวการเดินทางครั้งนี้ และในครั้งต่อไปฉันจะมาแบ่งปันเรื่องราวดีๆเหล่านี้ให้ทุกคนได้อ่านกันอีก 🙂

อ่านบทความที่แล้ว!


After meeting with my fellow Youth Ambassadors that day, I knew that a new journey was about to begin. It started after the meeting in late January and now I am officially a Saphan Siang Youth Ambassador.

I waited for one whole month for a new project to launch so that I could start working as a volunteer at the Stella Maris Seafarers Center (Baan Suksan). Even though I had not fully started work in February, I kept myself abreast of any news on the project. And finally my long wait finally came to an end.

C360_2015-03-26-10-13-22-920

I first met with the staffs of Baan Suksan in Songkhla for the first time and got to know each of them. P’ Aor and P’ Benz told me about the work they did and the work that I’d be involved in. Baan Suksan’s work focuses on health issues. Its staffs go into the field to conduct health screenings and teach migrants about tuberculosis or TB, HIV/AIDS and malaria. Of course, this organization’s target group is migrant workers.

From February to March, I was assigned to perform a number of tasks at Baan Suksan including office work, field work, inspecting fishing boats, organizing awareness raising events about tuberculosis, and organizing recreational activities in hospitals. Many interesting things happened and each had left an impression differently. But one thing that impressed me the most was the first time I went into the field with Baan Suksan staffs. I learned many new things that I never knew before.

C360_2015-03-26-09-41-15-178

My impression on the first day of the field visit

A small wooden board was used to bridge the shore and the fishing boat. Many exciting things happened from the moment I saw that wooden board.

I have had the opportunity to go into the field, although not very often. But every time I did get the chance, something exciting always happened, especially on the first day I went into the field as a Saphan Siang Youth Ambassador. I spent almost the whole day on a fishing boat at Laem Pra Ram port in Songkhla. First of all, let me say that I had seen migrant workers on fishing boats before but never this close. This was the first time for me to board a very large fishing vessel and the first time to be among so many migrant workers. Many people say bad things about migrants, but that day I got to experience migrant workers up close and saw a side of migrant workers that most people did not get to see.

1426939094547

The staffs of Baan Suksan and I went onto the boats to conduct health screenings as well as gave information about HIV/AIDS and tuberculosis to Myanmar and Cambodian workers. My biggest challenge when communicating with them was language because most of them could not speak Thai. Nor did they understand Thai. But that was not a problem because Baan Suksan staffs helped translate for me. It was both an exciting and challenging experience for me.

I saw so many things that day. One of the things I saw was a group of workers sitting down in a circle for a meal (please excuse my use of simple language). There was a big bowl of rice and each worker had a plate. They helped themselves to some rice and poured curry on to it until it was almost overflowing the plate. At that time, I thought to myself that they must be very hungry. But when I saw them ate, I realized that they did not look like people who were enjoying their meal at all.

C360_2015-03-26-09-33-47-579

Moreover, I had a chance to talk to one of the workers who was only 17 years old. He was just a teenage boy but had to work on a fishing boat and his whole world was only the sea. On the other hand, other kids his age are enjoying their lives as a teenager, living with their families, going to school, travelling, having fun, and living a normal teenage life.1426761805755

I always tell my friends and family about my work and many times they ask me “Isn’t it dangerous to be working with those people?” My reply was “I dunno…. sometimes we have to take a risk and try something challenging so that we can broaden our perspective. The experience could help make us understand and see things in a different light as well as be open to diversity. We’re teenagers, so we should be doing something new, helping others, keeping an open mind, and living life to the fullest.”

Thank you everyone for following my blog and I will be sharing more interesting stories in my next blog. 🙂

C360_2015-03-26-09-51-07-496

Read the previous blog!

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Google Translation

%d bloggers like this: